1. Kekemeliğin başlangıç dönemi diye adlandırabileceğimiz bu dönemdeki konuşmada görülen belirtiler konuşmanın yalnızca sesine ilişkindir.

2. Çocuğun konuşmasında duraklama, tutulma, yineleme ve uzatmalar dinleyenler tarafından fark ediliyor, fakat çocuk kendisi bunların farkında değil ve konuşmaktan çekinmiyorsa böylesi özürler birinci dönem kekemeliğidir denebilir.

3. Yalnız ölçü önemlidir. Yukarda sözü edilen duraksama, tutulma, yineleme ve uzatmalar çoğu düzgün konuşmalarda da görülür. Çocuk ya da yetişkin, çevremizdeki kişilerin konuşmalarına bu açıdan bakacak olursak bir hayli duraksama, tutulma, yineleme ve tutulma fark ederiz. Aslında onlar kekeme değildir ve konuşmaları da kekemelik sayılamaz. Bu bakımdan böylesi belirtiler gösteren her çocuk kekeme değildir ve o gözle bakılmamalıdır.

4. Bunun ölçüsü şudur: Konuşmadaki duraksama, tutulma, yineleme ve uzatmalar dinleyen bir tek kişinin değil de çok kişinin dikkatini ve çoğu zaman çekiyorsa ve dinleyenlerin dikkatini ne konuşulduğundan çok nasıl konuşulduğuna çeviriyorsa, o bireyin konuşması birinci dönem kekemeliği olabilir